Het uitgevoerde plan voor 399 woningen in het Noordwestkwadrant van tuinstad Nieuw Sloten bestudeerde de mogelijkheden voor laagbouw in hoge dichtheid.
Het ‘verlichten van dichtheid’ kreeg gestalte in een verhoging van het in het programma gevraagde aantal laagbouwwoningen met 21%, die zijn samengevoegd tot een ensemble waarin de begrippen ‘tuin’ en ‘stedelijk’ opnieuw worden onderzocht op hun onderlinge verhouding. Gestreefd is naar een helder gedifferentieerd en groen ruimtelijk beeld, geaccentueerd door verschillende stedenbouwkundige profielen.
De bebouwing langs singel en park bestaat uit korte rijtjes. Dat levert veel kopwoningen op met zij-ingang en woonkamer aan de straat. Twee lange wanden van smalle woningen op 63 meter uit elkaar vormen de centrale stedenbouwkundige ruimte als interieur van het buurtje. Deze ruimte is verdicht tot een sterk op elkaar betrokken stedelijk net van smalle straatjes met introverte en bredere woningen. Deze gestempelde asymmetrische eenheden maken dat er reeksen ontstaan die met hun ritme de buurt verscheidenheid én samenhang geven.